Zondag 10 februari, 1-0 OFC DA1 - Hellas Sport DA1

Weken hebben we met lichte angst en vrezen gedacht aan de dag dat we weer tegen OFC zouden moeten spelen (niet dat we bang waren hoor, maar we wilden niet weer zoveel gewonden!). De vorige keer thuis tegen OFC was het (zoals velen van jullie wel weten) nogal uit de hand gelopen met o.a. de gebroken enkel van Sabrina. Toen we al om 11 uur ( dat is voor ons erg vroeg!) hadden verzamelt bij Hellas, gingen we vol spanning op weg naar OFC. Gelukkig had Bart tegen Fatine gezegd dat ze niet mee kon omdat er geen genoeg auto’s waren, want er waren maar 7 auto’s. hahaha. Celina, Reina en ik waren er eigenlijk al vanuit gegaan dat het knokken zou worden en hadden al wat geoefend de week ervoor. Het was heerlijk weer en we hebben lekker rustig de warming-up gedaan. Toen de wedstrijd begon waren we allemaal best wel fel aan het voetballen. Helaas trapten we weer in een foutje wat ons al eerder is overkomen en na 2 minuten was het 1-0 voor OFC. Echt super zonde want dat had helemaal niet gehoeven, gewoon puur omdat we nog niet geconcentreerd waren! Er waren wat kleine akkevietjes in het veld maar niet opvallend meer als bij andere wedstrijden. Tot Sabrina 2 meter voor het doel van de tegenstander op het punt stond om te scoren en de keeper haar knieën wegduwde waardoor het leek alsof ze op de keeper in liep. De omstanders, die nog wel feller waren als wij, kregen woorden met de scheidsrechter, waardoor de scheidsrechter besloot de wedstrijd te staken. Alle 22 meiden snapten er niets van dat het gestaakt ging worden want op het veld was het gewoon best een hele leuke wedstrijd! Na veel gepraat kwam de scheidsrechter weer terug, op voorwaarde dat de vlagger van ons het veld zou verlaten, maar die had daar niet zo een zin in want zijn dochter voetbalde mee (Elif, die overigens een geweldige keeper was vandaag!). De scheidsrechter verliet weer het veld. De 22 voetbalsters weer verbaast. Tot er werd besloten dat er even gepraat zou worden met het bestuur en de trainers. Die kregen het voor elkaar dat er gewoon door gevoetbald kon worden! Inmiddels was de agressiviteit er wel bij ons uit en hadden we best een gezellige band gekregen met de tegenstanders. De rest van de wedstrijd ging een beetje dan ook eerder truttig dan fanatiek voorbij maar we hebben toch ontzettend goed gespeeld. We kregen het voor elkaar het 1-0 te houden wat voor ons natuurlijk top is! Gelukkig is alles vastgelegd op video, want er waren maar liefst 2 videocamera’s aanwezig van onze fanclub! Wat ik nog even wil zeggen: Babiche je hebt weer een fantastische wedstrijd gespeeld en Sabrina en ik vroegen ons al hardop in het veld af wat we zonder je zouden moeten! Gijs ook, je was weer super in het midden! Toppie meiden! Kortom, we hebben uiteindelijk een gezellige wedstrijd gespeeld, en zijn nog een beetje bruiner geworden ook! Dikke kus, check jullie later, groetjes van Jess

Zondag 3 februari, Hellas Sport DA2- VVZ DA1

Nadat alle champagne afgespoeld was, de adrenaline weer onder controle en we weer met twee voeten op de grond stonden gingen we vol vertrouwen de wedstrijd tegemoet. We wisten dat VVZ goed was, en dat het misschien wel weer afzien werd maar aan ons vertrouwen viel niet te twijfelen! Daar stonden we dan, elf trotse dames, die na veel tegenslagen en één overwinning opeens een dijk van een team vormden. Iedereen straalt, iedereen is blij en iedereen gaat er voor! De wedstrijd begon rommelig en iedereen was toch wat gespannen. Na de eerste blunder achterin staan we al snel met 1-0 achter. Het werd niemand kwalijk genomen en we gingen gewoon weer verder, weer een blunder van de verdediging, en we kwamen op een 2-0 achterstand Zo jammer, want dit had niet gehoeven. Onze keepster Elif ging met grote teleurstelling van het team geblesseerd van het veld. Haar positie wordt gelukkig opgevuld door een tijger van een keepster genaamd Nancy! De 3-0 is (gelukkig voor ons) wel een erg mooi doelpunt. En zo gingen we de rust in met een tussenstand van 3-0. VVZ is overduidelijk meer in de aanval, maar speelt niet veel beter voetbal. We gingen positief de tweede helft tegemoet, we merkten dat VVZ iets agressiever speelt dan we normaal gewend zijn, hierdoor ging onze linkshalf Larissa geblesseerd het veld af. Onze Topper Lisa vulde haar plekje feilloos op. Een spannend moment als er bijna gescoord wordt door de tegenpartij en Nancy de bal nog net weet tegen te houden op de doellijn, met enige hulp van een medespeler. Toch moeten we de 4-0 aanzien, hierna komt VVZ nog een paar keer in de gevarenzone maar schieten gelukkig op respectievelijk de lat en de paal. Manal breekt dan op het laatste moment nog een paar keer door, helaas zonder resultaat. De scheidsrechter fluit af, en we hebben ons mannetje gestaan tijdens deze zware wedstrijd. Ik geloof dat de tegenpartij niet heel tevreden was met hun toch wel goede prestatie. Ik heb wel slechte verliezers gezien, maar slechte winnaars heb ik nog nooit gezien. Ik ben in ieder geval weer trots op iedereen! En volgende wedstrijd gaan we er weer voor!! Babiche Bosman

Zondag 27 januari, DE wedstrijd tegen Wherevogels.

Historische momenten:
30 september 2008, Hellas Sport DA 2 maakt de eerste 2 doelpunten tegen Wherevogels DA1. De eindstand 2-7.
16 December 2008, Hellas Sport DA 2 maakt het eerste gelijk spel tegen Zaanlandia DA1. De eindstand 0-0.
Om iets voor twee staan we allemaal klaar op het veld. De opstelling bijna het zelfde als de historische wedstrijd op 16 december. Iedereen staat op zijn vertrouwde positie en is vol zelfvertrouwen. Na een paar minuten spelen maakte Manal ons eerste doelpunt! Iedereen schreeuwde het uit! Manal werd net als bij het “echte” voetbalomhelst en we gingen weer fanatiek verder. We waren uit de concentratie en hier maakte de tegenstander gebruik van. Het werd 1-1. Dit kon niet, dit mocht niet, en dit lieten wij niet gebeuren! Al gauw kwam ons 2e doelpunt en het 3e. Wherevogels raakte in paniek, en al snel maakt zij voor ons het 4e doelpunt. Vol trost, gevuld met adrenaline gingen wij het veld af. De tweede helft ging Andrea er in. Dit was een goede beslissing van onze fanatieke trainer Johan. Andrea speelt sinds een paar maanden bij ons in het team. Ze is enthousiast, fanatiek en wij dachten dat ze te veel fantasie had. “ Ik ga een keer scoren” zei Andrea na een week trainen bij ons. Iedereen liet haar maar in haar “waan”, maar Andrea wist dat ze de waarheid sprak, al was het voor haar ook best een schok, hij ging er toch wel echt in! De achterhoede was sterk. Er kon geen bal door heen. Het leek wel of de tegenstander keer op keer de bal in voeten van Babiche trapte. Of stond Babiche gewoon perfect op haar positie laatste “vrouw”? Hierdoor kon de middenlijn goed naar voren, en scoorde wij keer op keer. En ik, ik heb een poging gedaan. Hij was er naast, en Jessica schreeuwde “ als hij er in zat kwam ik echt niet meer bij”. Maar ik ben er trost op, want ja ik was ooit begonnen als laatste “vrouw” en maak nu een paar weken mijn debuut als rechtshalf. De wedstrijd is ten einde, er gevloten. Algauw volgt een champagne-spuitfestijn .WE HEBBEN GEWONNEN MET 7-1. Onze eerste overwinning, en zeker niet de laatste overwinning. We gaan er voor! Judith (spits) en Desiree (keepster DA1) hebben ons ook een beetje geholpen. Judith was een topper! Desiree had het bij ons een keertje gelukkig rustig. Beiden nogmaals bedankt! Dames ik ben trost op iedereen! Op naar de volgende overwinning. Sanne Schumacher

Hellas Sport Da.2 – Monnickendam Da.1 0-4

Een nieuw jaar met goede voornemens. Een van die goede voornemens is om na het succes van HET punt tegen Zaanlandia (0-0) door te groeien en op zoek te gaan naar nog meer punten en minder tegendoelpunten. Voor deze eerste wedstrijd van 2008 stond Monnickendam als tegenstander op het B-veld. Ook Monnickendam staat hoog in onze klasse maar kon toch moeilijk tot scoren komen. Een grote oorzaak daarvan kon gevonden worden in het Hellas Sport-doel: Elif, die keepte alsof ze nooit anders gedaan had. Toeschouwers spraken er een schande van dat de kleinste speelster uit het team op doel werd gezet, maar krabbelden al gauw terug toen ze zagen dat de bal meer te vrezen had voor Elif dan andersom. De stroom aanvallen van Monnickendam werden bovendien al vaak afgewend door het wegwerken van Babiche, die als laatste man (vrouw) op deze manier goed tot haar recht kwam. In de eerste helft kwam Monnickendam dan ook niet verder dan 0-2. In de tweede helft kon Opa Johan door het aantal van 14 aanwezige meiden zelfs enkele wissels doorvoeren. Het team bleef constant presteren en vermoeidheidsverschijnselen tegen het eind van de wedstrijd waren ook maar met veel moeite bij enkelen te bespeuren. Ook in de tweede helft kwam Monnickendam niet verder dan twee doelpunten. Hiermee bleef een grote verliespartij achterwege en begint Dames 2 zich meer en meer aan te sluiten bij de ploegen uit de 5e klasse. Bart

Zondag 16 december Hellas Sport Da.2 - Zaanlandia Da.1

De laatste wedstrijd voor de winterstop. 's Nachts heeft het gevroren, het veld is hard en bevroren. Het ijs op de grassprietjes glinstert in het magere zonnetje. Om iets voor twee staan we allemaal klaar op het veld. Er heerst nog wat onduidelijkheid, kunnen we hier wel op spelen? De dames van Zaanlandia zien het niet zitten. Ze zeggen tegen de scheidsrechter dat ze liever niet willen spelen. De scheids besluit uiteindelijk om maar te stemmen, en ons enthousiasme wint het van Zaanlandia. Er wordt gewoon gespeeld. De eerste helft werd al duidelijk dat het een stuk beter ging dan de vorige keer. In de rust stonden we nog steeds 0-0, terwijl dit de vorige keer 0-8 was toen we tegen Zaanlandia speelden. Natuurlijk kwam dit ook door de hulp van Dames 1 keepster Desiree, maar ook onze speelsters deden het super. Ondanks de kou! Gelukkig hielden we dit vol in de tweede helft. Ik zat geblesseerd op de bank en heb alle acties goed kunnen zien. Manal, Sabrina en Celina hebben een paar keer goed aangevallen. Sanne stond voor het eerst rechts-midden en liet haar ‘mannetje’ geen seconde ontglippen. Babiche, Nans en Reina stonden achter en zorgden ervoor dat er maar weinig ballen dichtbij ons doel kwamen. En zo voetbalde eigenlijk iedereen super! En niet alleen de spelende dames deden het geweldig, we hadden ook zes wissels op de bank zitten die positief bleven aanmoedigen. De laatste minuten kregen we wat aanvallen tegen en was iedereen moe. We duimden met z’n allen dat de scheids maar snel af ging fluiten. En toen was daar eindelijk het verlossende fluitje. Yes! Eindelijk! Nul-nul! Ons eerste puntje in de competitie, op de koudste zondag tot nu toe even binnen gesleept. En trots dat we zijn! Dames, ik ben trots op jullie allemaal! Moniek Zuidema